За да нема дилеми – доколку Владата ги исполни утврдените барања, во октомври ќе добие нови! И тоа не значи дека Европската унија измислува нови услови, туку значи дека ние никако да го испорачаме она што треба! Ова се вика Пристапен дијалог на високо ниво со кој толку многу се гордееме. Е, па, на здравје!

Фамозниот Патоказ на Владата го донесе Филе порано во Македонија. Иако документот беше речиси готов – Филе дојде со нацрт-документ – тој никако да помине на Влада. Сите ние што очекувавме да го видиме Патоказот порано, набрзо сфативме дека Владата нема намера да го усвои, барем не онаков каков што Европската комисија очекува да биде донесен. Помина и крајот рок за негово донесување (средината на април), а од Патоказот ни абер, ни глас!

И откако Филе ја објави својата посета на Македонија за 7 мај наместо за крајот на месецот, одеднаш, на 3 мај, на веб-страницата на Секретаријатот за европски прашања се појави спорниот документ. Па зар ќе го пречекаме Филе
со празни раце?

За да нема нејаснотии, рацете му ги наполнивме на Филе, но со хартија, не и со содржина. Најголемиот дел од мерките предвидени во документот уште отсега се знае дека нема да се остварат, бидејќи за нив се потребни огромни средства. Ребалансот на буџетот, од друга страна, никаде не ги предвидува утврдените мерки. Таков е примерот со Ромската декада.

Верувале или не, во Патоказот на Владата, за Ромската декаде се предвидени околу 11 милиони евра?! Па откако постои Ромската декада толку многу пари не биле потрошени на неа?! Се разбира, ништо од тоа не е рефлектирано и во ребалансот на буџетот – освен нешто ситно за ромските медијатори. Очигледно дека Владата лаже, но прашање е дали лаже во Патоказот или лаже со ребалансот на буџетот. Како и да е, наскоро ќе откриеме во која грмушка лежи лагата!

Од гледна точка на квалитет, Патоказот е редок примерок на документ кој служи само за продавање магла. Маглата одлично се продава дома, но никако да ја извеземе во Брисел.

Така, во делот на слободата на изразувањето и професионалните стандарди на медиумите, Владата предвидува 2 мерки составени од по неколку акции. Имено, во делот на медиумите ќе се направеле измени на законодавството за клеветата, ќе се подобрела судската практика и ќе се зајакнеле професионалните стандарди преку „продолжување на дијалогот меѓу новинарите и Владата за декриминализација на клеветата, за правата од работен однос на новинарите и за утврдување на професионални стандарди за вршење на новинарската професија“.

Исто така ќе се консултирале експерти на Советот на Европа и ќе се спроведеле обуки за членот 10 од Европскиот суд за човекови права на судии откако претходно ќе се преведеле 22 такви пресуди. Чудно, но вистинито! Значи ли тоа дека досега Владата ама баш абер немала за судската практика од Стразбур? Или имала, ама воопшто не и било гајле? И како сето ова ќе ја подобри положбата на новинарите во Македонија? И тоа до октомври!

Следното за што зборува Патоказот е утврдување стандарди за професијата новинар. Страшно! Новинарите никако не смеат да си дозволат да поставуваат стандарди во својата професија со помош на Владата! Натаму, ќе се следело усогласувањето на радиодифузерите со членот 11 од Законот за радиодифузната дејност и ќе се направеле измени на законот (по којзнае кој пат) со кои ќе се допрецизирале обврските и одговорностите на Советот за радиодифузија.

Последно што ќе направела Владата за да имало потранспарентно трошење на буџетските средства на институциите, ќе ја разгледала можноста (разгледување на можност не е исто што и преземање мерки) во законските решенија да се предложела одредба со која доколку државните тела имале предвидено средства во сопствениот буџет за информирање и запознавање на јавноста со своите услуги или активности, тие да мора средствата да ги реализираат на недискриминаторен, објективен и транспарентен начин. И овде текстот станува фикција, а Патоказот влегува во жанрот новела.

Дали ќе биде нешто од ветувањата, ќе видиме. Септември, кога се затвора извештајот за напредокот на Република Македонија не е далеку. Фактот дека Европската комисија се заинтересира да направи дополнителен притисок врз Владата е добар чекор и штета ќе биде ако новинарите во Македонија не го искористат тоа за еднаш засекогаш да си го средат секторот.

Лидија Димова

http://a1on.mk/kolumni/lidija-dimova2.htm

Мојот настап во Европскиот парламент на 11 април 2012 година во Брисел отвори куп прашања во Македонија, како на пример: зошто бев јас повикана, а не некоја владина институција, кој ме „испратил“ мене, а не некој политичар или универзитетски професор, од каде сум ги нашла цифрите (со додавка „само мене познати“) итн.

Сепак, најголема манипулација беше тоа дека, наводно јас сум барала да се укинат ИПА-фондовите за Македонија. Да потсетам, Комисијата за надворешни работи на Европскиот парламент организираше јавна дебата за нацрт регулативата на ИПА II која треба да се применува во периодот 2014-2020.

Јас бев поканета да го изнесам македонското искуство од користењето на ИПА. Овде ќе се обидам да одговорам на некои од поставените прашања. Прво, јас воопшто не побарав од Европската унија да ги укине ИПА-фондовите за Македонија, пред се затоа што не сметам дека треба да се укине европската помош.

На прашањето зошто бев јас таму, можам да одговорам со четири непобитни факти – прво, јас сум Извршениот директор на организацијата која секои 3 месеци продуцира извештаи од следењето на процесот на евроинтеграциите на Македонија, второ, јас сум член на Комитетот за следење на ИПА за I-компонента за транзициска помош и градење институции, трето, Европскиот парламент има повеќегодишно искуство на успешна соработка со Македонскиот центар за европско образование и ги користи документите што организацијата ги изработува и четврто, Европскиот парламент соработува со голем број тинк-тенк организации и ја користи нивната експертиза

Зошто не беше поканет некој политичар или универзитетски професор, не знам, но сигурна сум дека покана доби македонското Собрание, како и сите парламенти од регионот, како и од Турција и од Исланд. Зошто никој не дојде од нашето Собрание е прашање за г-от Трајко Вељановски, а не за мене.

Цифрите што ги цитирам не се тајни и можат да се најдат на веб-страницата на Директоратот за проширување на Европската комисија, а произлегуваат од периодичната евалуација на ИПА која беше неодамна направена. Тоа дека другите не ги читаат извештаите и евалуацијата на Европската комисија не може да биде моја вина! Напротив, само покажува колку многу имав право.

Најжалосно од се е тоа што обајцата новинари-известувачи уште еднаш покажаа дека во Македонија е загрозена слободата на изразувањето. Известувачот на МИА, Марина Стојановска Тонева, иако не разбра ништо од моето излагање, реши да ја пласира дезинформацијата дека сум барала да се укинат ИПА-фондовите за Македонија, додека, пак, Бобан Нонковиќ, кој патем, воопшто не беше присутен во салата, раскажувал во прво лице, директно во емисијата на Јанко Илковски…

Повеќе од јасно е дека провладините мегафони имаа задача да го задушат секој обид за отворање каква било дебата за начинот на којшто Македонија ги користи европските средства. За жал, тоа им успеа. Никој не сака натаму да се дискутира за прашењата кои ги отворив во Европскиот парламент. Очигледно дека Владата нема намера да одговори зошто во рамките на I-компонента се уште се имплементираат проекти од ИПА 2007 и 2008, и зошто само 1,8% од средствата од ИПА 2009, и само 1,5% од ИПА 2010 се апсорбирани, или пак зошто македонските државни службеници не умеат да изготват прости проектни цели и задачи и мора за тоа да се користат скапи консултанти. Неодговорено ќе остане и прашањето зошто македонската владата не испрограмирала ниту едно евро за Поглавје 19 за вработување и социјална политика. Никој нема да побара објаснување од Владата зошто таа не сака да користи средствата од ИПА за да ги развие капацитетите на училиштата, синдикатите, ромските организации, општините, фармерите, малите и средните претпријатија итн. Никој нема да одговори зошто на Владата и се потребни две години за да администрира проста грант-шема од 1,6 милиони евра. Ќе објасни ли некој што мислела Владата кога правела твининг за Центарот за образование на возрасни, во вредност од 1,7 милиони евра знаејќи дека вкупниот годишен буџет на оваа институција е само 220,000 евра. Ќе објасни ли некој зошто основните документи не се преведени на македонски јазик, а се готови уште од 2007 година? Ќе одговори ли Владата зошто Македонија му дава 13,2 милиони долари на УНДП за спроведување на активни мерки за вработување кога имаме Агенцијата за вработување? Има ли воопшто објаснување зошто Македонија се уште нема Национален развоен план? Ќе му каже ли некој на премиерот дека ја ризикува целата акредитација од ЕУ со тоа што инсистира г-от Бахчовановски да биде главен ИПА-ревизор, бидејќи тој е партиски обоен и не е ревизор, туку правник. И уште илјада зошто ќе останат без одговори…

Немам никакви дилеми дека главната причини зошто започна оваа хајка против мене е тоа што се дрзнав да „и расипам“ на Владата да ја добие европската помош во форма на буџетска поддршка. Колку да нема дилеми – јас не сум против користењето на европската помош во форма на буџетска поддршка, туку сум против давањето буџетска поддршка на Владата на Груевски.

Лидија Димова

http://a1on.mk/kolumni/Kolumna%20Lidija%20Dimova%2001.htm

MCET and the NGO Info-Centre are two organisations that support the Accession of Republic of Macedonia to the European Union. MCET supports the accession process by delivering professional training, providing consultancy services, regional cooperation, and public policy writing and lobbying for change. NGO Info-Centre monitors the quality of information on the Accession Process that the citizens receive, and the work of different stakeholders in this process. For both, MCET and the NGO Info-Centre, the European Union and the Accession Process is not “foreign policy”, but “internal policy” as it covers all aspects of society, i.e. it offers sustainable frame for the reforms that will provide for a modern democratic system and policy-making in all spheres of social living.

The publication “My Guide: MK@EU” has the goal to facilitate the monitoring of the Accession Process to the EU, i.e. the reforms of the Government. The main objective of this tool is to raise the level of debate on European Issues and therefore it compiles all information in a manner that allows for easier monitoring and analysis of the strategic documents that pave the way to the EU.

The agenda of this event: